Iran News ...


7/31/03

Shahdad Rowhani conducts concert in Tehran (photos and interview)


Shahdad Rowhani conducted a concert in Tehran's Vahdat Music Hall in early July. The performance included several pieces such as Ahmad Pejman's `The Peasant Dance', Samuel Barber's `Adagio for String Instruments' and musical selections from Alexander Brodney and Rimsky Korsakov.

Rowhani has been conducting a number of musical groups all across Europe, Asia and America for the past 25 years, such as the London Philharmonic Orchestra and the Vienna Philharmonic Orchestra.

The Iranian musician was introduced to music by playing piano when he was five years old. Then he started playing violin, dulcimer, kamancheh and drum in the music school. He continued his musical studies in Austria and the US.

Rowhani is visiting Tehran at the invitation of the Iranian Music Association The Iranian guest conductor of Tehran Symphonic Orchestra premiered his latest musical pieces in Tehran in early summer 2002.


شهرداد روحاني: من ادعايي ندارم
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس موسيقي
شهرداد روحاني - موزيسين بين‌المللي كشورمان - آغاز به كار كنسرواتوار تهران و گرايش مجدد به موسيقي اصيل را مايه‌ي اميدواري گسترش و توسعه‌ي اين هنر در ايران دانست و خواستار حمايت نهادهاي دولتي و فرهنگي از تربيت موسيقيدانان بزرگ در يك فرايند علمي و هنري شد.

شهرداد روحاني، طي گفت‌وگويي تفصيلي با خبرنگاران سرويس هنري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: طي بازديدي كه اخيرا از هنرستان موسيقي پسران داشتم، تا حدي به موسيقي ايران اميدوار شدم چون ديدن چهره‌هاي مستعدي كه با علاقه و پشتكار مشغول به فراگيري موسيقي بودند، موجب از اميدواري را بر مي‌انگيخت كه در صورت حمايت هاي جدي مسؤولان، پتانسيل‌هاي بالقوه به فعل تبديل خواهد شد.

روحاني، در ادامه با انتقاد از وضعيت مديريت هنري در كشور گفت: طي يك ماهي كه در تهران بودم سوء مديريت در امور هنري و غير هنري كاملا مشهود بود كه اين امر به طور حتم بر هنر و اقتصاد تاثير سوئي بر جاي خواهد گذاشت.

وي با اشاره به نحوه‌ي حمايت مديران غرب از هنر گفت: در اروپا، شهرداري‌ها كمك شاياني به اجراهاي موسيقي مي‌كنند اما در آمريكا بخش هاي خصوصي هستند كه از طريق كمپاني هاي بزرگ از اركسترها و برگزاري كنسرت ها حمايت مي‌كنند.

وي در عين حال ميزان كمك هاي اعطائي از سوي دولت ها و بخش خصوصي در غرب و آمريكا را براي توسعه هنر و موسيقي اعجاب آور خواند.

"شهرداد روحاني" با اشاره به حمايت جانبه‌ي مردم، مديران و متفكران مذهبي، علمي و ... از هنر در غرب به ايسنا گفت: خلق آثار بزرگ موسيقيايي از هنرمنداني چون باخ، موتسارت و بتهوون نتيجه مستقيم حمايت هاي كليسا بود وي فراگير شدن موسيقي كلاسيك در ديگر نقاط جهان، نتيجه‌ي اين حمايت‌هاست.

وي افزود: من واقعا نمي‌دانم مشكل برخي ها در داخل كشور با موسيقي چيست؟ حال آنكه موسيقي يك زبان بين المللي است كه فرهنگ ها و قلب ها را به هم نزديك مي‌كند و به همين دليل علت مخالفت با موسيقي براي من غير قابل قبول است.

روحاني در بخش ديگري از سخنان خود به ضرورت تعامل گونه‌هاي مختلف موسيقي پرداخت.

وي خاطر نشان كرد: وظيفه‌ي هنر، برقراري ارتباط عاطفي با مخاطب است و مسلما، هر هنري كه حرفي تازه براي ارائه داشته باشد در اين امر موفق خواهد بود حال فرقي نمي‌كند كه كدام هنر باشد با كدام گونه، كلاسيك باشد يا پاپ.

به گفته اين موسيقيدان تقسيم بندي هنر به گونه هاي مختلف و اولويت و بها دادن به هر يك از اين گونه ها، به تصميم گيري هاي غلطي راجع به آن اثر خواهد انجاميد، بدون اينكه آن اثر، تاثيرات لازم را بر روي مخاطب خود بگذارد.

وي تاكيد كرد: شخصا با دسته بندي كردن موسيقي موافق نيستم چرا كه هر جامعه‌اي نياز به سبك هاي مختلف هنري و موسيقي دارد و ما هم از اين امر مستثني نيستيم پس چه بهتر كه آهنگسازان و موسيقيدانان ما نيز حرف هاي تازه‌اي كه مسائل و دردهاي جامعه است را در آثار خود منعكس كنند.

روحاني در پاسخ به اين سوال ايسنا كه گرايش وي به سبك هاي موسيقي با توجه به برخوردهاي آثار او از روح شرقي - غربي چيست گفت: عليرغم ارزشي كه براي تمام سبك هاي هنري قائل هستم علاقه زيادي به موسيقي معاصر دارم با اين حال تاملي بر آثاري كه طي ‌٢٠ سال اخير نوشته‌ام نشان از‌آن دارد كه اين آثار دريك نماي كلي متفاوت از هم هستند و در سبك هاي مختلف نوشته شده‌اند.

وي تصريح كرد: تجربه در همه سبك‌هاي موسيقي را دوست دارم به همين دليل، تاكنون سبك خاصي را دنبال نكرده‌ام البته با عنايت به اين كه هنر هيچ انتهايي ندارد من هم ادعايي ندارم كه به انتها رسيده باشم. به همين دليل حتي قطعاتي كه با پشتوانه بيش از ‌٢ دهه فعاليت موسيقايي مي‌نويسم، با همديگر تفاوت اصولي دارند.


وي هم چنين در خصوص اينكه آيا در نظر دارد از موسيقيدان بزرگ جهان براي اجراي برنامه در كشورمان دعوت كند گفت: در حال حاضر شخص خاصي را مد نظر ندارم اما اگر امكانات و شرايط لازم مهيا شود اين كار را خواهم كرد.

اين آهنگساز بين المللي در ادامه‌ي گفت‌وگو با ايسنا، از انتشار CD آثار اركستر سمفونيك با پشتيباني مركز موسيقي و پخش آن در جهان خبرداد و افزود: متاسفانه در سطح جهان، شناختي از هنر ايران وجود ندارد چرا كه شناساندن هنر يك كشور نيازمند تبليغات و پشتوانه‌اي است كه تنها دولت از آن برخوردار است و تنها معدود هنرمنداني هستند كه با آثار خود گامي در اين راه بر مي‌دارند، لذا انتشار اين CD قادر است تا توانمندي‌ها و قابليت هاي موسيقيدانان ايراني را در انتظار عمومي جهان به نمايش بگذارد.

روحاني معتقد است، اركستر سمفونيك تهران عليرغم برخورداري از نوازندگان خوب، از نبود سازهاي مطلوب كه حتي برخي ازآنها قابل تعمير نيز نيستند، رنج مي‌برد.

به گفته وي، معمولا در اركسترهاي جهاني اين نوازندگان هستند كه ملزم به تهيه ساز هستند اما با توجه به اقتصاد ضعيف هنري در ايران و قيمت ميليوني اين سازها، دولت و مراكز هنري بايد از هنرمندان و اركستر سمفونيك براي تهيه‌ي سازهاي مناسب پشتيباني كنند.

روحاني با اشاره به عدم پيشرفت هنر موسيقي ايران در ساليان اخير، دليل اين امر را وجود برخي محدوديت‌هاي فرهنگي در جامعه ذكر كرد و به ايسنا گفت: در زمان ما، افزون بر اهميتي كه به خود موسيقي و آموزش و مباني آن داده مي‌شد حتي يادم هست كه اركسترهاي بزرگي چون فيلارمونيك برلين، به سرپرستي بزرگاني چون "هربرت فون كارايان" در تالار رودكي برنامه اجرا مي‌كردند. اين در حالي است كه در برهه‌ي كنوني، علاوه بر بي مهري به موسيقي، حتي به مسايل آموزشي آن هم توجهي صورت نمي‌گيرد.

وي با تاكيد بر اينكه كنترل غير معقول در اجرا و انتشار موسيقي را قبول ندارد، تصريح كرد: مردم بهترين داور ممكن در زمينه‌ي هنر هستند و خود مي‌توانند سره را از ناسره تشخيص دهند، پس اگر قرار است كه يك اثر هنري بزرگ ساخته شود چطور مي‌توان با ايجاد محدوديت به هنرمند گفت كه اينطور بنويس و آنطور ننويس! طبيعي است كه در اين شرايط پوياني آن هنر نيز از دست خواهد رفت.

روحاني افزود: البته سياستگذاري در خصوص هنر در برخي كشورها نيز به چشم مي‌خورد مثلا 40 سال پيش آهنگساز بزرگي مثل "شوستو كوويچ" تمامي آثارش را به سفارش دولت مي‌نوشت آن هم در وصف بزرگان دولت اما پس از مرگ لنين، شوستو كوويچ اولين اثر خود را به نام "فستيوال اورتوو" نوشت كه اثري شاد و هيجان انگيز است و اين امر نشان مي‌دهد كه او در نگارش اثرش خود را فارغ از هر قيد و بندي ديده است.

وي يادآور شد: مردم در طول زمان آثار هنري فاقد ارزش را كنار خواهند زد، اما اين امر با زور امكان پذير نيست. تاريخ هنر هم اين را ثابت مي‌كند.


 
 
 

... Payvand News - 7/31/03 ... --



comments powered by Disqus

Home | ArchiveContact | About |  Web Sites | Bookstore | Persian Calendar | twitter | facebook | RSS Feed


© Copyright 2003 NetNative (All Rights Reserved)